Voordragen uit eigen werk is waarschijnlijk niet mijn sterkste kant maar onder deze button zal ik pogen regelmatig wat voor te dragen

 

Afwezig

Ik kijk voor me uit in het niet,
terwijl mijn open oog niets ziet,
niets ziet van al het gebeuren,
geen beelden, kaders of kleuren.
Niets wat ik wil registreren,
of nodig zou moeten noteren.
Niets van wat iemand moet weten,
of wat ik niet mag vergeten.
Niets van gevoel of emotie,
zelfs geen simpele vorm van devotie,
geen licht zelfs, maar ook geen duister,
geen vloeken of lieflijk gefluister.
Geen geluid kan mijn oor bereiken,
geen tocht zelfs mijn netvlies bestrijken.
Ik mis geen verleden, geen heden, geen toekomst,
stel mezelf geen vragen van herkomst,
voel geen leegte, geen spanning, niet moe,
vergeet wat ik deed of nog doe.
Vertel niet wat ik zal dienen te weten,
zelfs verteller zal ik vergeten,
en alles wat mij wordt gezegd,
wordt later door mij zelf toch weerlegt.
Ik voel geen vreugd, geen verdriet,
om wie bij me kwam of verliet.
Al was ik wel daar, niet aanwezig,
vergeef me dan, ik was AFWEZIG!!

 

 

 

’n Vogel zou ik willen zijn,
nee, geen Mus en ook geen Kraay.
Een Kolibrie is wat te klein
een Reiger zou het kunnen zijn,
maar liever toch een Zwaan.
Stijgen zal ik in de lucht
tot aan de wolken wil ik gaan
ver voorbij ik kijken kan.
Tot daar waar ik nog veranderen kon,
dat zou mijn opdracht kunnen zijn.
Maar geloof ik dan in wonderen,
is mijn fantasie zo hemelsbreed,
of is het mijn ijdelheid,
die mijn naïviteit verslaat,
heeft gewone nuchterheid,
plaats gemaakt voor overdaad!