Stel

                                   

Stel dat ik een vogel was!

Natuurlijk ben ik dat niet, maar probeer je nu eens in te denken dat ik dat wel zou zijn.

Voor even dan.

Een mooie vogel, maar wat belangrijker is;

Met een geweldig mooie zang.

Al wordt het wellicht steeds moeilijker voor te stellen maar probeer het toch maar.

Ik zou wel de plaatsen uitzoeken waar mijn gezang beslist werd gehoord.

Vooral het openstaande raam van een mooie jonge vrouw zou voor mij een plaats zijn om mijn gezang te laten horen.

Ik zou heel zacht en wat ingetogen beginnen totdat ik de glimlach op haar gezicht zou zien verschijnen.

Dan zou ik steeds krachtiger en afwisselender mijn stem verheffen.

Een compleet orkest zou ik voor haar ten gehore brengen.

Dan, als ik zou zien dat het haar beviel, zou ik naar het voeteneinde van haar bed vliegen en daar verder gaan.

Natuurlijk zou ze dan gaan zitten en me vol bewondering verder aanhoren.

Als ik even buiten adem, zou stoppen zou ze zeggen;

Ga verder vogel!

Ik wil je verder horen.

Dat zou dan het moment zijn dat ik zou landen vlaak naast haar op het hoofdkussen.

Met nog een sprongetje zat ik dan op haar schouder!

Wat ik vandaar uit allemaal zou kunnen bewonderen zou me helemaal in extase brengen.

Op dat moment zou ik wensen even geen vogel meer te zijn.

Vooral mijn handen zou ik op dat moment erg missen want met mijn vleugels zou ik nooit mijn doel bereiken.

Wel zou ik nog wel met mijn snavel voorzichtig een pluisje pikken uit haar navel.

Ik zou heel voorzichtig zijn zodat mijn pootjes niet prikten op haar mooie huid!

Graag zou ik het willen maar niet durven op dat moment mijn echte identiteit vrij te geven.

Nee, ik wilde nog zo lang mogelijk van het beeld genieten.

Nu was ik nog even haar favoriet.

Als langzaam overmand door slaap haar ogen zich zouden sluiten hield ik mijn snavel verder toe.

Een mooi moment zou het zijn als ze me slaperig zou vragen voortaan elke avond bij haar te komen.

Ze zou dan telkens het raam wijd open laten!

Ik zou dan zeggen;

Laat liever de deur open, dan kom ik als mezelf.

Ze zou het waarschijnlijk, en gelukkig, niet meer horen.

Ze was in dromenland.

Daar zou ze mij wel weer ontmoeten!

 

Berlia