Het is stil.

 

Wat het meest opvalt in dit virus tijdperk is de stilte!

In huis, op straat, in de natuur, in het luchtruim, overal is het stil.

Onwennig stil.

Kwam er eerder wel elke paar minuten een Straaljager of Passagiers vliegtuig over vliegen, nu zijn er nauwelijks witte strepen te zien.

Het lijkt ook of alles groener en frisser toont! 

Op de vogels na inderdaad, die zijn volop aanwezig en laten zich horen en zien.

In tegenstelling tot ons mensen zijn zij heel tevreden met alle maatregelen die aan ons mensen zijn uitgeschreven.

Voor zover we naar buiten kunnen en willen is het echter ook weer een voorrecht  in alle rust te kunnen genieten van de zang van de Merel, het getjilp van de Mus en de bedrijvigheid van de Mezen.

Diezelfde Mezen die ons hopelijk zo direct ook weer te hulp schieten bij het bestrijden van de Eiken processie rups.

Die laatste dreigen namelijk al op korte termijn weer te proberen het laatste stukje vrijheid wat we nog hebben te komen verstoren.

Mijn herinneringen aan de vorige zomer zijn vooral ook de jeuk die de rupsen bij mij veroorzaakten.

Na die rupsen komt dan waarschijnlijk weer de financiële recessie.

Voorlopig blijft ons dus nog niet veel bespaard.

Al klinkt dat laatste ook wel weer zeer hooghartig als we het geluk mogen hebben gezond deze Corona crisis te boven mogen komen.

Laten we dus alles dus maar met een beetje optimisme op ons af laten komen, en vooral ook, aandacht schenken aan elkaar!